W poszukiwaniu zmarnowanego czasu.




Od 15 lat nie mogę się przyzwyczaić, że żyję w latach dwutysięcznych(?). Sylwestra 1999/2000 pamiętam jakby to było wczoraj. Choć miałam wtedy tylko 13 lat. Czas leci bardzo szybko. Przelatuje mi przez palce. Nawet z tym wpisem się spóźniam, bo już przecież kończy się czwarty dzień Nowego Roku. No właśnie. A ja nawet nie kupiłam kalendarza.
Nie lubię tych naszych dwutysięcznych czasów. Takich szybkich i konsumpcyjnych. I choć od dawna nie robię postanowień noworocznych (nawet w głowie!) bo zwyczajnie powodują u mnie tylko wyrzuty sumienia, to w tym roku po prostu muszę zrobić wyjątek. Być może to powaga macierzyństwa oraz patrzenie na to jak Tadek szybko rośnie sprawiły, że potrzebuję tego postanowienia. Po roku 2014 wiem, że najważniejsze i najcenniejsze co mogę mieć w życiu to czas spędzony z tymi, których kocham, lubię, z którymi dobrze mi się rozmawia, z którymi czasem można pomilczeć, iść na kawę, do kina, na spacer. Banalne? Może i tak. Nie potrzebuje w tym roku stawiać sobie za cel: osiągnięcia spektakularnych sukcesów w pracy, zgromadzenia fortuny, zostania królową zdrowego trybu życia i mistrzynią w fitness (choć przydałoby mi się ;). Potrzebuję ludzi. I czasu z nimi. Syna, Męża, rodziny, przyjaciół. Pięknych chwil. Więcej, dużo więcej niż w poprzednim roku. A więc mam postanowienie: chcę pięknych wspomnień na koniec tego roku. Tylko i aż tyle.

6 komentarzy:

  1. A ja to często sobie myślę, że pomyliłam czasy i że powinnam żyć w jakiejś zupełnie innej, starej (staromodnej?) epoce: gdzie kobiety nosiły suknie, jeździło się powozami lub zwykłymi wozami, gdzie spotykano się na popołudniowe herbaty, gdzie dzieci bezpiecznie wędrowały przez lasek do pobliskiej szkoły i szkółki niedzielnej, gdzie było spokojnie, nieskażona natura i tak jakoś inaczej, bez pośpiechu... Jejku.

    Życzę Ci by Twój plan się spełnił i żeby każda chwila była spędzana z ludźmi, których kochasz :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dzięki! A jesteśmy chyba z podobnej epoki ;)

      Usuń
    2. I ja chyba z tamtej epoki. Mam podobne postanowienie, a w tym więcej kawy z Tobą i uśmiechów Majuszki i Tadka.

      Usuń